16x8x23x

Categories Inđija, Istorija inđijskog rokenrolaPosted on

Samo dvadeset dana posle prve probe, pevač Vuk Popadić, gitarista Aleksandar Zarić Acko, bas gitarista Zoran Galečić Gale i bubnjar Mihajlo Narandžić pojavili su se 2. aprila 1992. godine pred novosadskom publikom u tada popularnoj „Rokoteci„. Do kraja godine svirali su na „Gitarijadi u Golubincima“, na dva grupna koncerta u Inđiji, isto toliko u Beogradu (KST), debitovali u svom mestu i održali više zajedničkih nastupa po Srbiji s grupama Dža ili bu i Direktori (u Kragujevcu pred 4.000 ljubitelja rokenrola).

Početkom 1993. godine, s nekoliko vojvođanskih grupa najpre su snimili kompoziciju „Vojvodina Calling„, zatim su svirali u dvadesetak vojvođanskih gradova u okviru istoimene turneje, koja je okončana koncertom u beogradskom KST-u.

Posle brojnih promena, na mestu bubnjara aprila 1993. godine ustalio se Dragan Jovanović Draganac. Maja iste godine nezavisna izdavačka Kuća Carlo Records objavljuje im EP ploču “16X8X23X“ o kojoj rok kritičar lvan St. Rizinger u „TV Reviji“ od 6. aprila 1995. godine piše:

Te 93. u leto se pojavljuje najotkačeniji maksi singl u istoriji YU roka. Četiri numere, od čega tri studijske snimljene za samo 10 sati, pravi su odraz njihovog tadašnjeg zvuka – sirovo i pretenciozno duhovito. Numere brzo postaju kultno radijsko štivo: “Gasna komora”, “Moja mama šnicle tuče”,”Kanibalistički bluz” i “Džek Trbosek”.

U konkurenciji grupa Jarboli, Kristali, Dead ldeas i drugih, po odluci žirija ubedljivo pobeđuju na “Palilulskoj olimpijadi kulture” 1993. godine i kao nagradu dobijaju termine u beogradskom studiju “Akademija”, u kojem su snimili dve kompozicije. Na osnovu samo jednog EP-ja i serije odličnih koncerata, beogradski Radio Index proglasio ih je za najveću nadu za 1994. godinu, a u emisiji „Popovanje“ (RTS 2) o grupi 16x8x23x govore kao o najvećoj koncertnoj atrakciji novog srpskog roka, dajući joj epitet domaće varijante slavne grupe Rage Against The Machine.

16x8x23x EP cover

Od maja do kraja godine bili su vezani za Novi Sad. Najpre su uz pomoć producenta Predraga Pejića Peđe u njegovom studiju “Do-Re-Mi” snimili materijal za debi album “Iz principa”, čiju su postprodukciju uradili u „Studiju M“ Radio Novog Sada. uz pomoć njihovog sugrađanina Jana Šaša, poznatog snimatelja RTV Novi Sad. Album se pojavio aprila 1995. godine u izdanju beogradske nezavisne disko kuće Metropolis. O ujednačenom kvalitetu pesama govori podatak da su na radio stanicama širom zemlje različite kompozicije bile hitovi – na vrhu „Diskomera“ Studija B bile su pesme “Gospodar vremena” i “Sivilo šume”, na vrhu top liste emisije II programa Radio Beograda “To je samo rock and roll” bile su čak tri kompozicije: “Miloš Šestić”, “Kifle s džemom” i “Hi njen”, apsolutno najveći hit na Radio Kragujevcu bile su „Kifle sa džemom” – sedam nedelja No.1, i tako dalje.

Novinar “TV Revije” Danilo Štrbac u recenziji albuma u broju od 29. juna 1995. godine piše:

Ne pristajući na kompromise, u formaciji instrumenata koji to već garantuju (gitara, bas i bubanj), ova grupa čudnog imena će još više učvrstiti kultni status, pridružujući se još nedovoljno objašnjenom fenomenu plodnosti vojvođanske ravnice, ali u kada je o dobrom rokenrolu reč’.

U okviru koncertne promocije albuma, odsvirali su mnogo koncerata širom Srbije – u Beogradu, Kragujevacu, Loznici, Kruševcu, Bečeju i drugim mestima. Tokom 1996. godine našli su se na dve kompilacije, od kojih je mnogo značajnija druga „Ustani i kreni,“ na kojoj su društvu grupa: Disciplin A Kitchme, Obojeni program, Džukele, Goblini, Block Out, Dža ili bu, Sunshine, Veliki prezir, Kanda  Kodža i Nebojša i Love Hunters; povremeno su nastupali, a u Studiju M Radio Novog Sada snimili drugi album “Prove(t)riti glavu”, koji je objavljen marta 1997. godine. Pred snimanje albuma došlo je do promene bubnjara – Draganca je zamenio Rumljanin Milan Radonić (Gymnastics).

Šesnaest osam 23 deluje nešto samosvesnije kad su mirniji i opušteniji, kao u laganoj jazz pesmi “Šta sam učinio”. “Prove(t)riti glavu” nije album kojeg bi se trebalo stideti, ali Šesnaest osam 23 sad imaju ozbiljan zadatak: sledeće izdanje ih mora izbaciti u orbitu ili postojanje benda više nema smisla” – Saša M. Mirković.

Jula iste godine svirali su na „Rock Festu“ u Beogradu, a narednih godinu dana pauzirali su zbog odlaska pojedinih članova u vojsku. U međuvremenu, reditelj Žarko Anđelić uradio je spot za kompoziciju “Bonus #1”.

Ponovo su se okupili početkom marta 1999. godine, da bi krajem istog meseca zbog NATO agresije napravili novu pauzu do septembra iste godine. Posle nekoliko održanih koncerata i snimanja maksi singl “Drum i bus”, 8. decembra završena je priča o grupi koja je postala sremački brend.

Beogradski kritičar Branimir Lokner u knjizi “Kritičko pakovanje 2” o ovom izdanju piše:

Na njemu se nalaze četiri pesme koje su u njihovom prepoznatljivom stilu, a to je energično odsviran i interpretiran rok, zabavni tekstovi, vrlo moderna (unutar takve forme) aranžmanska rešenja i relativno savremena produkcija. Dizajn albuma je takođe zanimljiv, a izdanje slušljivo i potvrđuje da se radi o talentovanim muzičarima.

Pored navedenih muzičara, u grupi su svirali: gitarista Aleksandar Savić Saša, basisti braća Vojislav i Vasilije Mehandžić, Darko Novičić, Milan Prodanović Prox i bubnjar Sava Đurđević. Od osnivanja do kraja karijere imali su preko 150 nastupa.

Godine 2005. okupili su se samo zbog jednog nastupa. Beogradska nezavisna diskografska kuća Long Play 2011. godine objavila im je dupli CD; na prvom se nalaze kompozicije nastale od početka karijere do 1995. godine, dok se na drugom nalaze neobjavljeni snimci. Tim povodom, Vuk, Acko, Aleksandar i Draganac ponovo su se okupili i nastupili u TV emisiji RTS-a “Jelen Top 10”, kao i na festivalima “Long Night” (krajem marta 2011. godine u Domu omladine u Beogradu) i “Arsenal Festu” u Kragujevcu (sredinom juna 2011. godine).

Iste godine objavljen je dvostruki CD “Bubanj, bas, gitara i glas”, o kojem je Aleksandar S. Janković, profesor na beogradskom FDU, u časopisu „City Magazin“ napisao:

S obzirom na to da su se posle deceniju i kusur ponovo okupili, pred sobom imamo dupli pokušaj kompilacije na kojoj se nalaze svi relevantni snimci benda. Ono što i dalje fascinira jeste količina energije, posvećenosti i strasti koji su i kao tinejdžeri imali prema rok muzici. Nešto što je danas misaona imenica. Skoro 30 pesama i istorija neslavnog vremena za razum i rokenrol.

Koncertne promocije održali su u: Beogradu, Novom Sadu, Kragujevcu, Šapcu, Sremskoj Mitrovici. Jula 2012. godine svirali su na nikšićkom “Lake Festu”. Do kraja iste godine snimili su četiri nove kompozicije za EP “Da li možeš da podneseš“ i bili su gosti na promotivnim koncertima Obojenog programa u Novom Sadu i Beogradu.

Vuk je dizajner; Acko živi u Beču, gde svira u nekoliko bendova; Zoran nema stalno zaposlenje; Dragan radi kao elektrotehničar.

DISKOGRAFIJA:

„16x8x23x” (EP, Carlo Records, 1993)
„Iz principa!” (MC, Metropolis Records, 1995)
„Retki snimci” (MC, razni izvođači, Family 16 Records, 1996)
„Ustani i kreni” (MC, razni izvođači, Metropolis Records, 1996)
„Prove(t)riti glavu” (MC, Metropolis Records, 1997)
„Drum i bus” (CD maksi singl, Family 16 Records, 1999)
„Bubanj, bas, gitara i glas” (2CD, Long Play, 2011)
„Da li možeš da podneseš” (EP 12” vinil, Odličan hrčak, 2013)

*Preuzeto iz knjige „Ilustrovana enciklopedija rok muzike u Vojvodini 1963-2013” Bogomira Mijatovića, uz dozvolu autora

Podeli na društvenim mrežama:

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *